Ҳой одамлар, мен сизларга ва ўзимга Аллоҳдан тақво қилишни васият қиламан. Чунки иззат ва шараф тақвода, саодат ва олийлик эса тақводорлардадир.
Ҳой мусулмонлар, тақво туганмас бойлик, бебаҳо гавҳар, дунё ва охират яхшилигидир:
«Ва таъминланиб олинг! Энг яхши озуқа (яъни ўзингиз билан бирга бўлиши лозим бўлган энг яхши нарса) Аллоҳдан қўрқиш – тақводир» (Бақара: 197).
Амалларнинг қабул бўлиши тақвога боғлиқдир:
«Аллоҳ тақводорлардангина амалларни қабул қилади» (Моида: 27).
Савоб ва мағфиратлар тақво учунгина ваъда қилинган:
«Ким Аллоҳдан қўрқса унинг ёмонлик-гуноҳларини ўчирур ва унинг ажр-мукофотини улуғ қилур» (Талоқ: 5).
Тақво аҳли охиратда ҳам, бу дунёда ҳам юксак мақомларда бўладилар:
«Биз ўша охират диёрини ер юзида зулму-зўравонлик ва бузғунчилик қилишни истамайдиган кишилар учун қилурмиз. Оқибат тақво қилгувчи кишиларникидир» (Қасас: 83).
Афсуски, кейинги вақтлар ва моддий асрларда одамлар қалбига ғафлат кийимлари кийдирилиб, кўзларини қалин пардалар тўсиб, тўғри йўлдан айрилдилар. Одамларнинг обрўлари ва салтанатлари ҳақида яхши гумонда бўлина бошлади. Натижада, уларнинг тасаввуридаги бахтиқаро – дунёси оз бўлган ва ризқи чекланган одам бўлиб қолди. Аллоҳга қасамки, бу ўта қаттиқ ғафлат ва ўлчовларни ҳеч ҳам билмасликдир …
Давомини ўқиш …