“Эй иймон келтирган бандаларим, менинг ерим кенгдир, менгагина ибодат қилинглар”

(Анкабут, 56).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: “Кимда ким Ла илаҳа иллаллоҳ деса, ундан аввал нима келишидан қатъий назар (яъни гуноҳлари учун азобланишидан кейин бўлса ҳам) бахт-саодат келтиргувчи бўлади (яъни Жаннатга дохил бўлади)”

(Имом Байҳақий ривояти, Шайх Албоний саҳиҳ деганлар).

Суфён Саврий раҳимаҳуллоҳ деди: “Бидъат иблисга гуноҳдан севиклироқдир. Чунки гуноҳдан тавба қилинади, бидъатдан эса қилинмайди”

(Бағавий: “Шарҳуссунна”).