“Агар мўмин бўлсангизлар Аллоҳнинг ўзигагина таваккул қилинглар”

(Моида: 23).

Аллоҳнинг Расули Ансорлардан бўлмиш (вафот қилиш арафасида бўлган) бир кимсани зиёрат қилдилар ва айтдиларки: ”Эй амаки, Ла илаҳа иллаллоҳ денг!” Ҳалиги Ансорий: “Сиз мени онам тарафдан жияним бўласизми ёки отам тарафданми?” деб сўради. Пайғабамбаримиз саллаллоҳу алайҳи ва саллам (жавобан): “Онангиз тарафдан” дедилар. У киши эса: “У ҳолда мен Ла илаҳа иллаллоҳни айтишим афзалдир” деди. Шунда Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Тўғри!” деб қўйдилар

(Имом Аҳмад ривояти, ҳадис ривояти саҳиҳдир).

Имом Абдурраҳмон ибн Маҳдий раҳимаҳуллоҳ деди: “Нафс-ҳаволарига берилган кишилар ичида Жаҳмнинг сафдошларидан кўра ёмонроқ одамлар йўқдир. Чунки улар: “Осмонда ҳеч ким йўқ” — деб айтадилар, Менинг раъйим Аллоҳга қасамки, уларга қиз ва мерос берилмаслигидир”

(Абдуллоҳ ибн имом Аҳмад: “Китабус-сунна”).