“У — Аввалдир, у — Охирдир, у — Зоҳирдир, у — Ботиндир. У — барча нарсани билгувчидир”

(Ҳадид: 3).

Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар: “Роббимиз ҳар кеча, кечанинг учдан бири қолганида қуйи осмонга нозил бўлади ва: “Ким менга дуо қилади ижобат қиламан! Ким мендан сўрайди, сўраган нарсасини бераман! Ким менга истиғфор айтади, гуноҳларини кечираман!” — дейди”

(Муттафақун алайҳ).

Тақдирни инкор этган кишилар ҳақида берилган саволга Абдуллоҳ ибн Умар разиаллоҳу анҳу: “Агар уларни учратсанг уларга: “Абдуллоҳ ибн Умар улардан, улар эса Абдуллоҳ ибн Умардан безор эканини билдир” — деб уч марта такрорлади

(Имом Лалакаий: “Шарҳу усули эътиқоди аҳлиссуннати вал-жамаати”).