“Одамлар орасида шундай кимсалар борки, улар Аллоҳдан ўзга (сохта маъбуда)ларни Унга тенг билиб, Аллоҳни севгандек уларни севадилар. Иймон келтирганларнинг Аллоҳга бўлган муҳаббатлари эса (уларникидан) кучлироқдир. Золимлар (қиёматда) азобни кўрганларида бутун куч-қудрат Аллоҳга хос эканини ва Аллоҳнинг азоби (ўта) қаттиқлигини билсалар эди!”
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Одамлар билан улар то «Ла илаҳа иллаллоҳ» деб айтмагунларича урушишга буюрилдим. Агар уни айтсалар, мендан қонларини ва молларини сақлаб қоладилар, ҳақли ўринлар бундан мустасно»
Ибни Батто, Убайдуллоҳ бин Аҳмаддан ривоят қилади: Отам (имом Аҳмад) бизга шундай насиҳат қилдилар: “Суннатни тарк этмангиз, ҳадис билан Аллоҳ сизга кўп хайрлар беради. Эҳтиёт бўлинг! Жадал ва тортишишлар қилманглар. Чунки каломчи нажот топмайди. Чунки калом хайрга даъват қилмайди. Мен на каломни ва на жадални севаман. Суннатга ёпишинг, саҳобанинг сўзларига эргашинг, ўзингиз фойдаланадиган фиқҳни ўрганинг, қалбларингизни риёкорлар ва адашганларни каломидан узоқ қилинг, жадаллашманглар. Биз, биздан аввалгиларни бундай сўзлар билан ҳеч алоқалари бўлмаганлигини кўрдик. Улар каломчилардан қочар эдилар. Каломчиликни охири хайр эмасдир. Аллоҳ бизни ва сизни фитналардан ўзи асрасин. Бизни ҳам, сизни ҳам ҳалок бўлишдан узоқ қилсин”