Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: «Аллоҳнинг пайғамбари Нуҳга ўлим вақти келганида ўғлига мана бундай деди: «Сенга васиятим: икки нарсага буюраман ва икки нарсадан қайтараман. Мен сени «Ла илаҳа иллаллоҳ» калимаси(нинг маъносини ҳаётингда барпо қилиш)га буюраман. Чунки, агар етти қават осмонлар-у етти қават ерлар бир паллага, «Ла илаҳа иллаллоҳ» калимаси иккинчи паллага қўйиладиган бўлса, албаттта, «Ла илаҳа иллаллоҳ» калимаси уларнинг барчасидан оғир келади. Агар етти қават осмонлар билан етти қават ерлар бир-бирига боғлиқ халқа бўлсалар уларни «Ла илаҳа иллаллоҳ ва субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи» калимаси узиб юборажакдир! Бу калима ҳар бир нарсанинг дуосидир. Барча халқ у сабабли ризқлантирилади. Яна мен сени ширкдан ва кибрдан қайтараман»
Имом Шофиий раҳимаҳуллоҳ: “Иймон сўз ва амалдир. У кўпайиб, озаяди. Тоат билан кўпаяди, маъсият-гуноҳ билан озаяди” — деди ва Аллоҳ таъолонинг: “... ва иймон келтирган зотларнинг иймонлари эса янада зиёда бўлгай” (Муддассир: 31), оятини тиловат қилди