“Эй ўраниб ётгувчи, туринг-да (инсонларни ширкнинг оқибати дўзах азобида абадий қолишлик ва улар Аллоҳнинг ўзигагина ибодат қилишлари керак эканлигидан) огоҳлантиринг! Ёлғиз Парвардигорингизни улуғланг! Либосларингизни покланг! Бутлардан йироқ бўлинг! Кўпроқ қилиб қайтаришини умид қилиб бировга эҳсон қилманг! Ёлғиз Парвардигорингиз учун (даъват асносида етган озорларга) сабр қилинг”

(Муддассир, 1-7).

Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «Ислом – Бир Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва Муҳаммад Аллоҳнинг Расули деб гувоҳлик беришинг, намозни тўкис адо этишинг, закот беришинг, Рамазон ойининг рўзасини тутишинг ва йўлига қодир бўлсанг Байтуллоҳни ҳаж қилишинг»

(Муттафақун алайҳ).

Юнус ибн Абдул Аъло шундай деди: Имом Шофеийни шундай деяётганини эшитдим: “Аллоҳ азза ва жалланинг Исмлари ва Сифатлари бордир. Аллоҳ азза ва жалланинг бу Исм ва Сифатлари исбот қилинганидан кейин, ҳеч ким бу Исм ва Сифатларни раддига бора олмайди. Ҳар ким бу Исм ва Сифатлар исбот қилинганидан кейин, далилга қарши келса, у кофирдир. Ҳужжат келмасидан аввал эса, жоҳилликда маъзурдир. Чунки Исм ва Сифатлар ҳақидаги илм, қарашлар билан, фикрлаш билан ўрганилмайди. Чунки бу сифатлар далил билан исбот ва нафй қилинади. Айнан Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таолонинг Ўзи ҳақида ташбеҳни нафй қилгани каби деймиз: “Унга ўхшаш ҳеч нарса йўқдир. У Самиъ ва Басирдир”

(Ибн Қоййим “Жуюшил Исламия” - 59, Заҳабий “Улувв” – 202).