«(Эй Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва саллам, мушрикларга) айтинг: «Сизлар Аллоҳдан ўзга (илоҳлар деб) гумон қилган бутларинигизга дуо-илтижо қилаверинглар-чи, (улар сизларга ижобат қила олармиканлар)! Улар на осмонларда ва на Ерда бир зарра вазнича (нарса)га эга эмасдирлар ва улар учун (осмонлар ва Ерда Аллоҳга) шериклик ҳам йўқдир ҳамда (Аллоҳ) учун улардан бирон ёрдамчи ҳам йўқдир (яъни, Аллоҳ таъоло ҳеч қандай шерикка муҳтож бўлмаган Ёлғиз Маъбуди Барҳақдир). (Аллоҳ) ҳузурида фақат унинг Ўзи изн берган кишиларгагина шафоат наф қилади»
Нуҳ ал-Жомеъ деди: “Мен Абу Ҳанифа раҳимаҳуллоҳга: “Одамлар янги пайдо қилган фаразлар ва аърозлар ҳақидаги гапга нима дейсиз” — деб сўрасам, у зот: “У сўзлар ″фалсафачилар″нинг сўзларидир. Сен суннат йўлида юр ва ҳар бир янги пайдо бўлган нарсадан узоқ бўл! Чунки у бидъатдир” — деб жавоб бердилар”.