“Роббингизнинг улуғлик ва икром соҳиби бўлган Юзигина боқий қолади”

(Раҳмон: 27).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: “Жаброил алайҳиссолату вассалом ҳузуримга келиб: “Умматингиз ичидан бири Аллоҳга бирон нарсани ширк келтирмай вафот этса жаннатга киради” — деб башорат берди. Мен: “Зино ва ўғирлик қилса ҳам-ми” — дедим, у: “Зино ва ўғирлик қилса ҳам” — деди”

(Имом Муслим ривояти).

Муҳаммад ибн Қайс шундай деганлар: «Яғус, Яуқ ва Насрлар Одам фарзандлари ичидаги солиҳ инсонлар эди. Уларнинг издошлари кўп эди. Улар вафот этишгач дўстлари: “Уларнинг суратларини чизсак (ва уларга боқсак), ибодатга бўлган шавқимиз ортар эди”, – дедилар ва уларнинг суратларини чиздилар. Сурат чизганлар ҳам вафот этгач бошқа насллар дунёга келдилар ва шайтон уларга: “Расмни чизганлар уларга сиғинишар ва улардан ёмғир сўрашар эди”, – дея васваса қилди. Натижада, улар, у солиҳ инсонларга сиғина бошладилар»

(Ибн Жарир ривояти).