“Шак-шубҳасиз, осмонлар ва ерда мўминлар учун (Аллоҳнинг қудрат ва ҳикматига далолат қиладиган) оят-аломатлар бордир. Яна сизларнииг (бир томчи сув-нутфадан) яралишингизда ва (Аллоҳ Ер юзига) тарқатиб юборган жониворлардан иборат нарсаларда ҳам аниқ ишонадиган қавм учун оят-ибратлар бордир. Яна кеча ва кундузнинг алмашиб туришида ва Аллоҳ осмондан ёғдириб, унинг ёрдамида “ўлган” Ерни тирилтирган ризқ-ёмғирда ҳамда шамолларнинг йуналтирилишида ақл юргизадиган қавм учун оят-ибратлар бордир. (Эй Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва саллам), булар Аллоҳнинг оятлари бўлиб, Биз уларни сизга ҳаққирост тиловат қилиб бермоқдамиз. Бас, улар (Макка кофирлари) Аллоҳ ва Унинг оятларини қўйиб қайси сўзга иймон келтирурлар?!”
Пайғабаримиз саллаллоҳу алайҳи ва саллам шундай деб марҳамат қилдилар: “Ўзининг ота-онасини сўкканни, Аллоҳдан бошқага (бирор бир жонли ёки жонсиз нарсани) атаганни, бидъатчига бош пана берганни (яъни ҳимоя қилганни), ва эр мулкини ўғирлаганни Аллоҳ лаънатлайди"
Зоҳид ва олим Фузайл ибн Иёз раҳимаҳуллоҳ деди: “Бидъатчидан динингга эҳтиёт бўл! У билан ўз ишларингда маслаҳат қилма ва бирга ўтирма! Бидъатчи билан бирга ўтирган кишининг қалбини Аллоҳ Таъоло кўр қилади”